در حضوری به رنگ لاجورد و عقیق

نام تو را صدا زدم

وتمام فرشتگان با من هم صدا شدند

و شبم مهتابی شد

از دل من اما .....

چه کسی نقش تو را خواهد شست.

گفت:ای عاشق دیوانه فراموش شوی

سوخت پروانه ولی خوب جوابش را داد

گفت طولی نکشد تو نیز خاموش شوی...

شب یا روز

کدام یک بهترند...چه بگویم

آنگاه که تو در کنارم نیستی

ولی خنده بر لب میزنم

تا کس نداند راز من....

در دلم بود که دلدار تو باشم

وای بر من که ندانستم از اول

روزی آید که دل آزار تو باشم

اندکی صبر که سحر نزدیک است

هر دم این بانگ بر آرم از دل

وای این شب چقدر تاریک است.